Położone 15 km na południowy wschód od Gubina. W 1939 roku liczyły 191 mieszkańców, obecnie liczą około 140 mieszkańców.

Węgliny są starą wsią łużycką powstałą około połowy X wieku, choć tradycje jej zasiedlenia sięgają przynajmniej 5 000 lat w głąb dziejów.

Na wzniesieniu górującym nad wsią od północy natrafiono na pozostałości osady rolników "neolitycznych", skarb składający się z ozdób i narzędzi brązowych należących do kultury unietyckiej sprzed 3 700 lat, czy wreszcie cmentarzysko sprzed około 1 600 lat, na którym znaleziono m.in. brązową monetę rzymskiego cesarza Kommodusa panującego między 180 a 192 rokiem. Zabudowa wioski, z długim, wąskim placem obsadzonym kasztanowcami zachowała do dnia dzisiejszego pewne cechy starego założenia owalnicowego.

Tylko w pewnym stopniu układ ten zmieniło powstanie zespołu budynków folwarcznych z ciekawym, parterowym dworem nakrytym czterospadowym dachem mansardowym, pochodzącym z początków XIX wieku.

We wsi można zobaczyć:

• dąb szypułkowy w wieku 200 lat o obwodzie 470 cm, położony w leśnictwie Węgliny w oddziale leśnym nr 219 b,
• aleję dębów szypułkowych (63 drzewa) w wieku 200/300 lat położone przy drodze Węgliny – Mielno,
• dąb szypułkowy w wieku około 500 – 600 lat o obwodzie 750 cm położony w Węglinach na działce nr 34.