Wieś należąca do sołectwa Grabice położona przy drodze wojewódzkiej nr 285. Rzędówka z XV wieku, plan rozbudowany przez założenie folwarku w XVIII wieku. Zabudowa rozluźniona, szczytowa i kalenicowa.

We wschodniej części Luboszyc usytuowany jest rozległy zespół budynków folwarcznych z pięknym, neogotyckim pałacem z połowy XIX wieku o bogatym wystroju elewacji i górującą nad nim wysoką wieżą. Na północ od pałacu znajduje się rozległy park krajobrazowy o interesującym układzie alejek spacerowych i cennym drzewostanie. Uwagę zwraca długa aleja dębowo - lipowo - kasztanowa prowadząca na zachód w kierunku drugiego podwórza folwarcznego.

Z kolei w centrum wsi usytuowana jest stara, XVIII - wieczna stodoła o konstrukcji szkieletowej, którą w czasie II wojny światowej przebudowano na barak dla robotników przymusowych. Północne zbocze Góry Luboszyckiej upatrzyli sobie von Seydelowie - właściciele Luboszyc od 1764 do 1945 roku - na cmentarz rodzinny.

Na stoku wzniesienia jeszcze dzisiaj można znaleźć kilka grobów i kamiennych płyt członków rodu von Seydel, pogrzebanych tu w XIX i początkach XX wieku. Nie jest dziełem przypadku, że na tej samej górze u jej wschodniego podnóża natrafiono na znacznie starszy cmentarz sprzed około 1500-1700 lat. Na jego powierzchni zarejestrowano w sumie groby ponad 200 osób. Kilka z nich najpewniej kryjących szczątki osób z rodu przywódców grupy (wyróżniono poprzez usypanie nad mogiłami kurhanów z kręgami kamiennymi).

Odnaleziono również tzw. cmentarz warstwowy, czyli cienką warstwę próchnicy przemieszaną z przepalonymi szczątkami około 100 zmarłych, głównie kobiet i dzieci. Wyposażenie wszystkich typów grobów było bardzo urozmaicone. Obok fragmentów ceramiki znaleziono w nich narzędzia pracy, elementy uzbrojenia, ozdoby stroju wykonane również z metali szlachetnych, paciorki ze szkła i szkliwa, naczynia szklane, grzebienie kościane, fragmenty drewnianych szkatułek i wiele innych.

Cmentarzysko to dało nazwę kulturze archeologicznej obejmującej swym zasięgiem teren południowo - zachodniej Polski, określanej mianem "kultury luboszyckiej".

We wsi znajdują się cztery dęby szypółkowe o obwodzie od 300 do 475 cm położone w parku przypałacowym.
Nad Luboszycami króluje wzniesienie „Czarna Góra” o wysokości 103 m n.p.m., na którym wybudowano dostrzegalnię przeciwpożarową.